Activiteiten > Reisverhalen > Signapore Sling - Thomas

Signapore Sling - Thomas



> Deel 1

Goedemiddag daar!

Even weer een korte update hier van de laatste twee weken. Leventje in
Singapore is nog steeds om over naar huis te schrijven dus vandaar dat ik de
kans maar even aangrijp. Heel veel spannende dingen maak je hier ook niet
mee als werkende man maar het moet gezegd worden, het is toch beduidend meer
een belevenis dan de intercity Tilburg- Den Haag 2x op een dag en alles wat
zich daartussen afspeelt.

Op de ambassade heb ik mijn draai inmiddels wel redelijk gevonden en heb ik
de afgelopen weken al aardig wat meters gemaakt. Vorige week dus de
transportdelegatie die met 12 duurbetaalde mannen het geavanceerde Easy Link
systeem van het Singaporese openbaar vervoer aan den lijve wilde
ondervinden. Uiteraard heb ik de dinertjes niet afgeslagen en vooral het
dinertje Singapore by night vanaf de 69e van het Equinox was niet onaardig.
Het ?haasje?heb ik inmiddels ook mogen ontvangen na mijn eerste interland
vorige week (vriendschappelijk) tegen de Belgen. Het ging niet slecht al
waren de omstandigheden nogal ongewoon (36 graden en en tropische stortbui)
voor een onvervalste derby der Lage Landen. Met 4-0 hebben we ze weer naar
huis gestuurd, maar wat ging ik kapot na welgeteld 8 minuten... Overigens
was deze stand al bij rust bereikt wat weer verklaarbaar was gezien de
gemiddelde leeftijd van ons team. Met 25 haal ik de gemiddelde leeftijd in
ieder geval significant omlaag. Aan routine zal het niet ontbreken, getuige
ook de aanwezigheid van een oud prof van SVV/Dordrecht.

Verder beetje het weekend gebeuren hier aan het verkennen met alles erop en
eraan. Niet echt een plek om je te vervelen, wel een om belachelijk veel
geld uit te geven. Pils kost meestal zo?n 7 euro in de kroeg. Eigenlijk ĶŌ
van de weinige nadelen die ik tot op heden heb kunnen ontdekken van deze
plek.

Gisterennacht nog naar Engeland-Frankrijk geweest in de Ierse pub, temidden
van een paar honderd maffe Engelsen die helemaal gek werden uiteindelijk.
Wel een aparte happening zo van 3 tot 5 ?s nachts... Zeker als je de
volgende ochtend weeer op kantoor zit.

Afgelopen weekend ook nog een heus verjaardagsfeest gevierd ter ere van mijn
kwart eeuw. Samen met mijn huisgenoten hadden we een bbq georganiseerd en
iedereen had wat vrienden uitgenodigd. Mijn ?vrienden? waren ook van de
partij en het was uiteindelijk echt een gezellige bedoeling die eindigde in
een zwembad nabij ergens in de ochtend. Het leuke is dat iedereen weer
vrienden meebrengt die allemaal in hetzelfde schuitje zitten. De meesten
zijn wel wat ouder en hebben ook een gezin. Met 25 ben je wel echt een
broekie hier en dat klopt dan ook.

Morgen de kraker: heb mijn oranje kloffie al klaarhangen om ?s avonds naar
de Hollandse Club te gaan. Volgens mij letterlijk een enorme ballentent maar
als we die Duitsers maar pakken vind ik alles best. Ben benieuwd hoe die
wedstrijd in Nederland beleefd wordt.

Komend weekend staat er waarschijnlijk een tripje Maleisie op het programma
samen met stagiair Joost die mij heel erg graag plagend ?baas?wenst te
noemen, vooral als er anderen bij zijn... Aangezien mijn werkvergunning ook
nog steeds niet binnen is, krijgt het wellicht nog een verplicht karakter
ook.
Ik ga het hier even bij houden. Ik hoor of lees jullie ongetwijfeld wel weer
van jullie. Veel plezier morgen!

Groeten Thomas


 

> Deel 2

Afzien in Singapore en omgeving...

Na een maandje zonder bericht (=goed bericht) vond ik het wel weer eens tijd worden voor een nieuwe mail. De afgelopen maand volop aan de gang geweest met een inburgeringscursus waarvan ik nu kan zeggen deze tot tevredenheid te hebben afgerond. Als het ergens makkelijk je weg vinden is dan moet het in Singapore wel zijn. Het leven in Singapore heeft zijn normale vormen aangenomen wat qua ritme niet heel erg afwijkt van hetgeen we in Nederland gewend zijn. Toch realiseer ik me elke dag als ik op Orchard Road de metro uitstap en 2 minuten later vanuit mijn kantoor een blik werp over downtown Singapore, dat ik in een bevoorrechte positie zit. Ik probeer dan ook elke dag te genieten van de situatie die over 4 maanden al weer ophoudt te bestaan. Ik moet wel zeggen dat ook het randgebeuren hier het verblijf nog een stuk plezieriger maakt. Wat is er de afgelopen maand zoal de revue gepasseerd? Uiteraard was daar het EK met elke keer weer in het holst van de nacht de tocht naar de Hollandse club. Als uitgedoste oranje mafkees hopen dat je een taxi kon aanhouden die je voor een paar euro op de “Club” zou afzetten. Een enorme ballentent waar het gemiddelde lid een dikke contributie neerlegt om in een ver oord tenminste het gevoel te kroijgen ergens bij te kunnen horen. En de verzameling ballen mag er zijn hoor. Ik moet bekennen dat ik er normaal gesproken ook eenmaal per week kom aangezien onze trainingen daar op het basketbalveld plaatsvinden. Grasvelden of astroturf velden zijn hier schaars en als je er op tijd voor intekent kan je eens in de twee weken op een kunstgrasveld terecht. Voordeel van de club: de handdoekjes liggen er voor je klaar, douches met airco en een heerlijk zwembad om na afloop met alle bezwete oude mannen in te duiken. En et vaste recept natuurlijk... Maar op de avonden dat het Nederlands elftal speelde was alles anders. Uit alle hoeken en gaten (en dat zijn er nogal wat in Singapore) kwamen die gekke Hollanders te voorschijn om zich zelfs op een doordeweekse avond ter plekke te goed te doen aan Heineken en bitterballs, het vaste recept. Zelfs de volledige KLM crew die de volgende avond weer terug zou vliegen naar Amsterdam, stond zich tegoed te doen aan liters laffe pils, uiteraard de piloot in geruite oranje blouse met het hoogste woord voorop. Voor twee van de nationale tv zenders bleek dit alles rede genoeg om met volledige uitgeruste cameraploegen tijdens de oranje wedstrijden naar de club te togen. En uitgerekend na de desastreuze wedstrijd tegen de Portugezen moesten ze ondergetekende nog even interviewen, om 5 uur ’s nachts welteverstaan met iets te veel pils in de mik. Ik denk dat ik er goed aan gedaan heb de volgende dag niet terug te kijken. Op het nieuws NB, zoveel gebeurt er hier dus in Singapore. Gelukkig had de ambassadeur die ochtend het nieuws een keer aan zich voorbij laten gaan.... Overigens een prima kerel die ambassadeur, een van de weinige personen met ‘macht’ zonder irritante pretenties en hoogdravendheid (is dat een woord?). Zijn residentie mag er wezen en is regelmatig het toneel van een aangeklede borrel zoals we dat dan noemen. Een buffet mag sowieso nooit ontbreken natuurlijk, zeker niet als de ambassadeur de gastheer is... Gelukkig ben ik afdrachtplichtig in Nederland en hoef ik me niet schuldig te voelen. Verder begonnen met de discovery tour door Maleisie. Toch min of meer verplicht door onze roots ben ik samen met Menno (Shell stagiair) naar Malacca geweest. Grappig om het stadthuys te zien en een kerk met Nederlandse grafstenen. Men is hier positiver over de Nederlanders dan de Portugezen en zeker dan de Engelsen die alles hier zo’n beetje kort en klein hebben geslagen (wat dat betreft verandert er toch weinig in zo’n 300 jaar tijd). Verder een beetje een ingeslapen stadje waar we in alle rust genoten hebben van een fantastisch dinertje. Ook nog een bejaarden eiland bezocht waar we voor het eerst het beloofde witte zand hebben mogen ervaren. Tussendoor zijn mijn nichtje Julie en haar vriendje Tim ook nog langsgeweest, op de weg terug vanuit Nieuw-Zeeland. Ook zij hebben even het genoegen van Singapore mogen ervaren en hebben hier hun laatste weekje van een mooie reis kunnen besluiten. Persoonlijk hoogtepunt tot nu toe was toch wel het afgelopen weekendje duiken. Dit was tevens het praktijk “examen” voor mijn PADI Open Water. Het pakket bestond uit 2 theorielessen, 3 zwembad sessies en een weekendje Pulau Tioman (Maleisie) waarin 5 duiken gemaakt zouden worden. Theorie examen zat al in de knip en het weekend zijn we in totaal met 11 leerlingen, 2 masters, een instructeur en 2 jongens van de crew op pad geweest. Echt genieten dus van al het moois dat de Zuid Chinese zee te bieden heeft. Eten, slapen, relaxen op de MV Vincent. De eerste twee duiken waren weliswaar nog vooral gericht op de vaardigehden die al in het zwembad geoefend waren, daarna mochten we voor het echie. Lastig te beschrijven wat je zoal te zien krijgt maar de verscheidenheid aan leven onder water is echt ongelooflijk. Meest aansprekend waren wellicht de zeeschildpad, de zwarte tip haai (?), de enorme napoleonvis en een fraai soort rog. Op het moment dat je boven komt, wil je het liefst meteen weer naar beneden, echter de hoeveelheid nitrogen in je lichaam en de bijna lege zuurstoftank weerhouden je hiervan . Je hebt ook dat heerlijke gevoel van gewichtloosheid te pakken en met je ademhaling heb je volledig controle over je “buoyancy” zoals ze dat hier noemen en bepaal je echt volledig zelf welke ruimte je 3D als de volgende gaat benutten. Ik kijk nu al uit naar mijn volgende duik die hopelijk over twee weken ergens op Bali of Lombok zal plaatsvinden. Papa en mama zitten nu nog in Jakarta maar zullen over enkele dagen richting Bali gaan waar ik ze zal vergezellen voor een dag of 9. Voor die kant op te gaan, staat er eerst nog een weekendje Bangkok op het programma. Tsja, het leven is zwaar als rijkstrainee in Singapore.... Werken doen we ook nog natuurlijk... vanaf eind deze maand zullen er enkele zeer interessante artikelen over Singapore te vinden zijn op de TWA site van EZ. Voor al jullie Nederlandse belangen in Singapore weten jullie me te vinden he. Ben benieuwd hoe alle vakanties elders worden ervaren. We spreken elkaar weer!

Thomas


 
Voetbalshop.nl
Underwearman.nl

Sponsor

Tilburg University