Activiteiten > Reisverhalen > Bolivia - Thomas van Luijtelaar

Bolivia - Thomas van Luijtelaar



> Deel 1

Buitenlands avontuur deel 1

Hallo allemaal,

Na een eerste nachtje op Boliviaanse bodem maar even en mailtje om onze eerste indrukken even met jullie te delen. Maandagmiddag vertrokken en netjes door meneer en mevrouiw Koolen sr afgezet op Schiphol waar nog afscheid genomen werd van enkelen. Lange reis, veel vertragingen, in totaal zo´n 10 uur. Te beginnen de hele nacht in Madrid al wat de stemming natuurlijk niet mocht drukken. De volgende dag redelijk vroeg in Sao Paulo aangekomen en besloten voor een paar uurtjes maar even op en neer te knallen met cab naar de stad. Op advies van Willem (bedankt!) even een leuke lunch meegepikt in volgens mij zo´n beetje het meest chique wat Sao Paulo te bieden heeft. De pils werd in ieder geval in champagne koelers aangedragen. Gelukkig deed mijn credit card het. Het uitzicht was ideaal vanaf het dak van het hoogste gebouw daar. Kan me niet herinneren ooit zoveel hoge gebouwen bij elkaar te hebben gezien. Daarna reis vervolgd en uiteindelijk in het zicht van de haven gestrand ! (Santa Cruz) op drie kwartier vliegen vanaf Cochab.. Onze huisbaas zal er wat minder blij mee zijn geweest maar uiteindelijk zijn we toch na een reis van zo´n 40 uur in het holst van de nacht in Cochabamba geland. Hij stond ons op te wachten, ideaal en tot onze verrassing. Vandaag zijn we naar ons appartement gebracht (eindelijk weer een douche) en hebben we al een mini tour door de stad gekregen. Perfect weertje, lekker warm niet te heet en een super omgeving. Perfect appartement met allebei eigen kamer en van bijna alle gemakken voorzien.
Hele andere wereld trouwens hier, je wordt aangegapen alsof je van weet ik waar bent (lang en/of blond), maar wel enorm vriendelijke mensen. Ook lekker eten, alleen zijn we allebei hoogteziek en hebben we alleen nog maar op het toilet gezeten. Nee nergens last van (nog niet), vanavond lekker relaxen want morgen al de eerste afspraak met de verantwoordelijke voor de campagne $consume lo nuestro$ samen met onze begeleidster hier. De cervezas houden we nog even koel, misschien eentje dan vanavond. Het beloofd in ieder geval allemaal wat en hadden ons geen beter begin kunnen wensen. Ik houd jullie op de hoogte en zal de volgende keer wat adresgegevens en dergelijke meesturen. Heel veel groeten ook van Michiel,

Thomas

 

> Deel 2

Hallo allemaal,

Inmiddels enigszins gesettled, alles begint een beetje te wennen maar dat wil niet zeggen dat we geen maffe dingen meemaken hier. Zo´n beetje overal waar we hier komen, universiteit, winkel, volksfeesten, restaurants, voetbalwedstrijden, discotheken en ook vooral op straat worden we wel met iets nieuws geconfronteerd. Om jullie hier een beetje van mee te kunnen laten beleven hebben we sinds enkele dagen een nieuwe rubriek in het leven geroepen.

Dat volksfeest was trouwens niet normaal. Duizenden mensen die in een enorme stoet naar boven moesten lopen om daar een offer te kunnen brengen aan de heilige maagd. Wij liepen er natuurlijk tussen zonder verder maar een niet-Boliviaan te hebben gezien. Ook wij hebben offers gebracht volgens de traditie waarbij we overigens hartelijk werden toe (of uit?) gelachen door een grote groep Bolivianen. De traditie hield in dat je dingen in miniatuur moest kopen en deze vervolgens in een offerperkje boven op de berg moest besprenkelen met water en confetti en vuurwerk erbij moest laten knallen. Dus uiteindelijk hadden we een huis (voor michiel) een koffer voor de goede reizen en terugreis, twee diploma´s (afstuderen zouleuk zijn het komend jaar) dus alles moet goed komen. Maar een apart feestje was het wel ja. Bedankt trouiwens voor jullie mailtjes, altijd leuk om op de hoogte te blijven en super om te lezen!

Onze hot items list van maffe dingen die we hier tegenkomen in het dagelijks leven van de Boliviaan (oftewel Bolivia op zijn best):
-Melk in een zak!
-Taxi voor de collegezaal of eigen auto natuurlijk en gewoon parkeren no problema
-Mobiele meisjes, dwz gsmekes met een touwtje bevestigd aan het meisje en hoppa, je kunt een lekker privé gesprek voeren voor een paar punten.
-Goed feest van de heilige maagd dat pas geslaagd is zodra er minstens een aantal sterfgevallen zijn vanwege drank misbruik
-Supermarkt thuisservice voor 1 euro en dan ben je afgezet..
-20 meisjes om van te proeven in de supermercado, dwz gratis lunchen
-nul negers in cochabamba, alleen de zwerfhonden die er wel veel zijn hebben er iets van weg, die doen de hele dag dus echt helemaal nix als midden op straat slapen. Te lui om ons hondsdol te maken..
-uit eten = bijna altijd goedkoper dan zelf koken
-trap naar beneden in café? Nee, gewoon de brandweerpaal
-ananasverkoper van 75 met enorme megafoon ( jaja, ikke michiel heb gevonden wat ik na mijn afstuderen wil gaan doen) en gewoon de hele buurt wakker schreeuwen s ochtends
-150 maal toeteren in busritje van 20 min. Bij iedereen die op het trottoir loopt wordt de bus stilgezet en na een lekkere claxon wordt er vriendelijk gevraagd of diegene misschien mee zou willen. Nou zijn er toevallig ook veel mensen die gewoon wandelen en toevallig niet net die bus moeten hebben.
-2,25 liter pepsi fles en 1,1 liter melkzak
-kleedhokje op de markt, gewoon staan en er wordt wel een stuk stof voor je gehouden
-O ja, een glaaske bier bestellen in een bar is onmogelijk, die gaan alleen per literflessen
-De Boliviaanse munten, gewoon dezelfde waarde maar verschillende groottes!?

Wij gaan ons best doen om van ´de maffe Boliviaan´ een vaste rubriek te maken. Inmiddels zijn we vanmiddag ook bij een geweldige voetbalkraker geweest. Super leuk de hele beleving hier, meer daarover in onze volgende rubriek en ook over onze eerste ervaring in de Automania (kampige disco).
Maak het goed allemaal, wij doen hetzelfde. Ciao muchachos!
O ja, als er iemand dronken is en hij/zij heeft een welbekende beldrang en ook geen besef meer van hoeveel euros per minuut dan bel even lekker naar: 00591 774 31329. Wel even rekening houden met de 5uur tijdsverschil, met name als wij nog in ons bed liggen. Dus bellen naar het stappen bij jullie moet kunnen....

Thomas en Michiel


 

> Deel 3

Hola queridos,

Weer tijd voor een mailtje dacht ik zo. Met daarin weer een opmerkelijk lijstje naar aanleiding van onze bezoeken aan de plaatselijke discotheek en de kraker tussen Wilstermann en San Jose. Zoals jullie zullen vermoeden vermaken we ons nog steeds prima, nog geen ziektebeelden of andere negatieve noemenswaardigheden. We blijven hier goed voor ons zorgen. Momenteel zijn we in afwachting van onze eerste echte vuurdoop een training met het universiteitsteam over een half uurtje. Gisteren even een balletje getrapt, nog niet eens gerend en al bekaf, dus dat beloofd wat. We zijn ook even wezen kijken bij die mannen, ze trainen elke dag en hebben een fanatiekeling a la Vels (hallo Jef, alles goed met je nieuwe huisje?) voor de groep staan en dan met de warmte en de hoogte in ogenschouw genomen hebben we ingezet op een stief kwartiertje, daarna leeglopen boven het toilet. De kicksen zijn in ieder geval aangeschafd vanochtend al hebben we maar liefst drie keer in de taxi moeten spr! ingen om ergens de goede maten te kunnen bemachtigen...

Maar verder worden we door allerlei mensen enorm gastvrij ontvangen en overal uitgenodigd. Ik geloof dat onze weekenden onderhand al volzitten, nee zeggen blijkt lastig. Maar gezellig is het zeker, wat dat betreft kunnen wij denk ik nog veel leren van de mensen hier. Vrienden van vrienden zijn ook gewoon ´vrienden´ enz enz, gezelligheid kent geen grenzen. Ideaal doordeweeks, lekker uit eten rond 7 uur, daarna lekker hangen en kletsen met zijn allen en uiteindelijk op tijd het bedje in om vervolgens de volgende ochtend weer op tijd aan de slag te kunnen. Mooie werkplekjes hebben en we kennen zelfs de luxe van een persoonlijke assistent, nog meer te wensen?! Vanavond gaan we onze afstudeerbegeleider mee op stap vragen, ben benieuwd of hij het aandurft. Ik zal julñlie niet langer vervelen, hoop dat jullie het allemnaal goed maken thuis. Leuk om alle mailtjes te lezen, houd me van de straat hier wat me zo op het eerste gezicht een goede zaak lijkt gezien hetgeen zich daar zoa! l bevindt.

El Segundo tiempo (de derde komt nog)

-Bij binnekomst in de discotheek van cbb blijken alle relaxte zit en hangplaatsen gereserveerd voor alle plaatselijke paupers die vervolgens een fles whiskey, wat ijs op tafel mikken en zupen maar!!
-In dezelfde discotheek blijkt michiel een enorme reus te zijn en thomas een goede tweede.
-Ook weer op deze wonderlijke stek waar bijna geen pils gedronken wordt. Toch blijkt de pils rond een uur of drie op te zijn, rara?
-In de plaatselijke discotheek is driekwart vrouw...geen econometristenfeestje dus.
-Jaja de eerste neger is gespot! En nog wel in de spits van de plaatselijke FC, Wilstermann genaamd dus geen Cochabamba kickers helaas.
-Luidt bejubeld op de tribune als hij maar in buurt van de bal komt onder de intellectuele benaming ‘neger’, niet hup of kom op neger maar gewoon negro, negro!!
-Over intellectuelen gesproken, we hebben ze ook hier op dezelfde tribune en wel bejaard. Bij een 4-1 stand in het voordeel van de thuisclub werd er een terechte pingel toegekend aan de tegenpartij, ok 4-2. Maar nee hoor deze hoog bejaarde gek moest nog even de scheids voor hijo de puta uitmaken, moet kunnen toch...
-O ja en om ook maar een duit in het zakje te doen: Bolivianen bleken erg gevoelig voor ‘hondelul’ (maar niet heus)
-Het fenomeen korte broek is bij de Boliviaan niet bekend, gelukkig is het helemaal niet warm hier
-Je kunt hier midden in het centrum eten voor 1 euro de man, inclusief drankje. Achteraf bleek ook wel waarom...het toetje, een onvervalste sinaasappel, was een verademing.
-Om de zoveel tijd is er een checkpoint voor de bus: als ie te laat is moet ie meteen lappen. Typisch die relaxte zuid-amerikaanse mentaliteit huhu
-De Boliviaanse jehova is al opgestaan, maar liefst een uur lang werden we op het voetbalveld nb na het bekijken van de training gestalkt, zonder dat er ook maar een woord tussen te wringen was. Wel meteen een uitnodiging voor zijn college over de godsdienstige kant van het huwelijk, enz.

Tot snel weer,

Groeten Thomas


 

> Deel 4

Hallo allemaal,

Inmiddels al weer een eindje op weg hier en gezien onze belevenissen weer tijd voor een nieuw mailtje. Leuk trouwens dat jullie allemaal meeleven en bedankt voor de mailtjes. Zoals jullie zullen vermoeden hebben we nog steeds weinig te klagen hier. We kunnen ons nog steeds een aantal leuke uitstapjes permitteren. Zo hadden wij het voorrecht om afgelopen vrijdag aanwezig te kunnen zijn bij de happening van het jaar hier zo’n beetje: de miss bolivia verkiezingen en hoe! Uiteindelijk zaten we recht achter de burgemeester van Cochabamba, die onderwijl ook nog even opgehaald werd om een woordje op national tv te doen. Naast hem bleek ook nog een ander figuur te zitten die ook wel belangrijk moest zijn gezien het feit dat steeds mensen foto´s van hem kwamen maken, wij met onze blije hoofden erbij op die foto´s natuurlijk.. Volgens mij was ie trouwens niet zo blij dat we hem (letterlijk) in de nek aan het hijgen waren. Toen we de dag daarna door de stad liepen, kwamen we! erachter wie de brave man was. Het bleek de minister president te zijn, we herkende hem van een van de posters.... Tja, je maakt het mee hier he.

Verder liggen we op schema wat betreft ons onderzoek al nemen de meeste Bolivianen overal de tijd voor en dus ook voor bepaalde afspraken met ons. Het schijnt dat je wel tot een uurtje moet blijven wachten en mocht degene er dan nog niet zijn dan kun je maar beter gaan. Dus dat hebben we dan ook al een aantal keren noodgedwongen moeten doen. Maar onze planning houdt hier gelukkig rekening mee. De voetbaltraining is inmiddels ook al een aantal keer bezocht al heb ik het tot op heden beperkt moeten houden vanwege een iets te dikke enkel. Blijft wennen natuurlijk die hoogte, de warmte en alle andere omstandigheden…(en het niveau waarschijnlijk). Maar we gaan het zeker weer proberen volgende week. Ook hebben we een typische studenten middag/avond meegemaakt, enorm massaal, een soort biercantus die zijn vervolg kreeg, met zang en dans (ik word hier wel erg hard met mijn neus op de feiten gedrukt vanwege het feit dat ik bepaalde skills ontbeer…, maar alles kun je leren zullen w! e maar zeggen) in een andere tent. Heb het niet helemaal overleefd maar ben inmiddels weer op krachten om vanavond (nu zaterdag) een kijkje te kunen gaan nemen. Heb een vermoeden dat de chicha & guarapina (typische drankjes voor hier) hier debet aan hebben gehad…., waarschijnlijk doordat het met kraanwater aangemaakt is. Inmiddels is het ook weer tijd voor el tercero tiempo (bij een aantal van jullie beter bekend als de beruchte derde helft, die op dit moment volgens ons beter gespeeld wordt door de mannen van Merlijn dan de 1e en tweede):

- Studio Sport op zondagavond, een bekend fenomeen in Nederland bij de meeste mannen erg geliefd en bij de meeste vrouwen wat minder, jaja ook hier in Bolivia. En hoe!

- Gepresenteerd door een enorme pauper met een 2 ¼ liter fles pepsi naast zich. Vakkundige presentatoren zijn overigens ook niet voorhanden. In plaats daarvan een enorme housebeat onder elke samenvatting en zelfs de Boliviaanse Mart Smeets moet zijn best doen om boven de vengaboys uit te komen.

- Drempels kennen ze hier ook en wat voor, zo hoog mogelijk en altijd in schutkleur, in de hoop dat je auto
afbreekt…. Schijnt goed voor de economie te zijn.

- Lekker at ease over het troittoir soufleren? Nee nee, gaten van 1 bij 1 en drie meter diep worden dus NIET aangekondigd en zo heeft Thomas Michiels leven al eens moeten redden. Daarom wonen hier waarschijnlijk ook geen negers; die te grote mate van relaxedness wordt meteen afgestraft.

- Vrijdag (overmorgen voor ons) schijnt een bijzondere dag te zijn, er zijn namelijk verkiezingen. Deze worden al dagelijks met veel lawaai en geweld aangekondigd op de campus. De kranten staan er vol van elke dag. Nee, geen Pim Fortuyn rage, hetze of wat dan ook, de MISS BOLIVIA verkiezingen jaja. En gewoon collegevrij die maffe bolivianen…

- Helaas we hebben nederlanders gespot, we dachten de eerste twee weken de koningen te rijk te zijn maar het heeft niet zo mogen zijn…. En even irritant als altijd ergens op vakantie op een of andere camping in Frankrijk of waar dan ook…

- Even lekker rustig internetten in een lullig cafeetje is er hier in Bolivia ook niet bij. Anderhalf uur lang worden op het scherm naast ons verscheidene naakte vrouwen door allerlei soorten dieren op een wel erg wellustige manier bejegend….ze schamen zich nergens voor de bavia..bolivianen.

- Geen postbodes, geen brievenbussen. Er zijn hier maar 5000 postvakjes op het postkantoor, dus kan toch zeker ruim 0.5% van de Cochabambinos een brief ontvangen.

- Het evenement van het jaar: de Miss Bolivia verkiezingen. Natuurlijk waren wij, jullie Bolivia connection, daarbij. En wel als twee journalisten van het maandblad the Flying Hawain, een noord-europees jongerenmagazine dat de schoonheid overal ter wereld verslaat. Uiteraard hadden wij VIP-plaatsen en bevonden we ons dus in zeer goed gezelschap. Dit niet zonder slag of stoot aangezien wij in uniform, hawaiibloes met nightglasses uit de jaren 60, aankwamen en op onze gereserveerde plaatsen wel eens live op tv konden komen. Maar nee, ons stoppen ze niet in een hoekje (wat aanvankelijk in de bedoeling van de regisseur lag), VOL in beeld zeg ik, die eerste national TV-time pakken.
Het artikel met exclusieve foto´s zijn onderweg.

- Enige commerciele uitbating zijn ze hier ook niet bepaald vies van, gedurende de hele avond van de verkiezingen die van 22.15 uur tot 1.30 uur duurde, meer dan de helft van alle tijd REKLAME. En ook gewoon elk blok met precies dezelfde 6 reklames, over originaliteit gesproken. Bijkomend voordeel: de penetratiegraad van het Pacena bier en de Rexona deo (qui no te abondera) zal inmiddels de 100% wel overstegen hebben.

Hopelijk weer een beetje een beter beeld voor jullie van het leven in Bolivia hier. Wellicht dat de puzzelstukjes langzaam op zijn plaats terecht komen…

Voor eventueel geinteresseerden heb ik hier ook nog even ons postadres en telefoonnummer (had ik volgens mij nog niet gegeven): telefono: 00591 774 31329, direccion: senores Koolen y Van Luijtelaar, Casilla 4890, Cochabamba, Bolivia. Maak er wat van allemaal, thuis of waar dan ook, blijf natuurlijk graag op de hoogte van hetgeen jullie bezighoudt.

Veel groeten Thomas

PS: neef(je), super gedaan!


 

> Deel 5

Leute,

Dingen gaan goed hier we hebben alleen wat minder inspiratie voor onze vaste rubriek.

Daarom: Thomas is kaal, ik vertel een verhaal.

Afgelopen donderdag een fijne dag: onze laatste enquete binnengehaald. De enquetes waren de hoofdreden om hier te zijn dus een feestje was daar. Waar? Ok, ik beschrijf even de locatie want das tim immers belangrijk. Jullie hebben onderhand al door dat de Bolivianen wat kampiger zijn dan wij weten ondertussen waar de allerboerigsten zich verzamelen elke donderdagmiddag. Het is een soort combi van de AOR, een biercantus, een varkensschuur en de mooibijgehoude binnenplaats van de Noordbesterdstraat 53. Op de wc staat standaard iemand te kotsen, de vrouwen lijken allemaal verkleed voor een of ander sloerie slash anita slash pooier feest, IEDEREEN is aan het mexen, mannen hebben allemaal een snor, en een kan bier kost 1 euro de drie liter.

T en ik waren daar met een groepje vrienden en binnen het uur was iedereen onze vriend. Op 1 dik wijf na want die pikte een stoel van ons omdat ze er twee nodig had voor dr Kiki-reet. Allee, niet erg, Theo Maassen nagedaan op een kratje bier, ok mooi. Maar even later toen zag ik dat drilmonster haar glas heffen en warempel leek dat nu op een schijnbeweging slash poging tot het gooien van bier? Misschien was het meer dat ik het wilde zien, een soort oase, maar goed wij hadden net drie kannen bier op tafel staan en in een reflex giet ik drie liter over Ine Daeles, en de andere zes liters waren nodig voor de rest van de zaal want het sloeg echt helemaal aan. Toen iedereen met bier geblust was scheen het toch op een of andere manier duidelijk te zijn geweest dat ik de aanzet had gegeven en ook werd even verteld door die gezette mevrouw, die er toch wel om kon lachen geloof ik, dat ze inderdaad toch wilde proosten, tja. Werden wij toen verwijderd uit deze zaal? Gebeurde dat no! u? Waren de mensen teleurgesteld in ons? Plakt bier? Op een manier gelijk aan die in de blueparrot uit de bierschuur gebonjourd! Zo gaat het indrinken hier ongeveer in Bolivia.

Verder leiden we hier een rustig leven in een mooi appartementje in een mooi land met minder mooie maar met meer aardige mensen. Nog twee en een halve week en dan gaan we wat rondreizen. Als er mensen mochten zijn die de ietwat mider kampige kant van de medaille ook waarderen, let me know.

Hoe gaat het met eenieder van jullie? Ik persoonlijk waardeer de hele medaille.

Tot hotmail,

Groeten Thomas en Michiel.


 

> Deel 6

Hola queridos,

Na even geschitterd te hebben in afwezigheid weer even nieuws vanuit het Boliviaanse front. Op het moment weinig groot nieuws of het moet zijn dat ons ´werk´ er op zit. Vandaag voor het laatst op de uni geweest. Geloof dat ze tevreden zijn en ze willen allemaal graag onze data hebben met resultaten erbij. Met een wat beter opgezet plan hadden we wellicht onze reis terug kunnen verdienen maar ja.... Leuk detail was dat we vandaag, na maar liefst tweeenenhalve maand, de uitgewerkte aantekeningen van ons bezoek aan een aantal bedrijven kregen van één van de assistententen. Over Boliviaanse ijverigeheid gesproken. We hebben in ieder geval een artikel in het spaans mogen schrijven over ons onderzoek ter publicatie (eerst zien dan geloven hier). Verscheidene media schijnen nog in onderhandeling te zijn met onze zaakwaarnemers....

Vanavond gaat onze grote reis beginnen met als vermoedelijk hoogtepunt de 21 durende busreis waar we maar meteen mee gaan beginnen. Bijkomend voordeel is dat wanneer ik na die 21 uur weer wakker word, we dan meteen in Cuzco (Peru) zitten. Daar gaan we samen met o.a de wederhelft van Michiel de Inca trail lopen. Om maar even kort ons reisschema verder weer te geven (sorry voor degen die dit nog een keer moeten lezen). We vervolgen onze reis door Peru naar Puno (drijvende eilandjes van riet of zoiets), Isla del Sol (weer in Bolivia) en Copacabana, waar ook een strandje schijnt te zijn maar zonder Braziliaanse talentjes, La Paz, the Yungas (Curoico), hier schijnt de allergaafste mountainbike afdaling ter wereld plaats te vinden, doen dus zeg ik. Vervolgens weer een bustochtje van een uurtje of 17, dan de jungle in bij Rurenabaque. Terug naar het zuiden (hoop met een vliegtuigje). Het schijnt dat je hier de keuze hebt tussen een vleestransport, waar je de prijs betaalt van je! eigen gewicht (zittend tussen geslachte runderen), of mee zou moeten kunnen met een militair vliegtuig waar je met een aantal steekpenningen een heel eind zou moeten komen.

Als het goed is komen we dan met jeep terecht in de Salar, een zoutmeer ter grote van Nederland ongeveer en in een gebied met gekleurde meren en vulkanen. Schijnt de moeite waard te zijn, we gaan het zien. Als we hier niet uitgedroogd zijn gaan we nog een poging doen om wat losse steden te bezoeken. Hier heb ik een leuke triviant vraag voor (voor de oplossing zie onder aan deze mail): Welke stad was rond het jaar 1600 na Londen de grootste stad ter wereld? En een tweede voor de echte slimmeriken: Welke stad is de hoogst gelegen ter wereld? Maar verder Sucre nog, en mocht de tijd het ons toestaan Santa Cruz (hier schijnen de Bolivianen het minst lelijk te zijn maar dat terzijde). Zo rond de 15e december weer in Cochabamba, alwaar nog even afscheid genomen zal worden van dezen en genen zodat we met kerst weer in Tilburg en Wijchen kunnen zijn. Ik zal jullie zeker op de hoogte houden voor die tijd. Bedankt voor jullie leuke mailtjes, blijf ze met veel plezier lezen.

Ciao muchachos....

Thomas  


 
Voetbalshop.nl
Underwearman.nl

Sponsor

Tilburg University